Do something for your health this Eid Holiday

It is Ramadan, a very important component of Islam and it culminates in the celebration of Eid El Fitr after a month of fasting.

Ang pagaayuno ay mahalaga hindi lang sa punto ng ating mga kapatid na muslim, ito ay mahalaga sa ispirituwal na buhay ninuman.. kahit na anong relihiyon.

Pinakamahalaga na rito ay ang control sa sarili na dala ng fasting para mapagtuunan ng atensyon ang spiritual na bahagi ng ating sarili. It develops a closer relationship to God, because we are inclined to think of the less fortunate. Naranasan ang magutom para sa pagsimpatiya sa mga nangangailanang.
Ito ay nagbibigay ng pang-unawa, pasasalamat at pagkilala sa mga bagay na mayroon tayo.

Magsisimula na ang mahabang holiday at tulad ng dati iniisip na naman ng mga kababayan natin kung ano ang gagawin ngayong bakasyon. Mga gawaing ang layunin daw ay makapagrelax at makapahinga saglit sa mga pang-araw araw na trabaho.

Ngunit pansinin na ang karamihan sa mga activities na ito ay konti lang ang para sa pag-aalaga sa sarili, o pagpanatili ng kalusugan. Karamihan ay magkakainan, magchachat, magtututulog, huntahan, mamamasyal na me baong sangkatutak na pagkain. Mangilan ngilan ang activities ay nauukol sa pageexercise.
This vacation, let us do something for our physical health, sa ating kalusugan ng katawan. Anyway, tulad n gating katuwiran, bakasyon ito, pahinga sa mga gawaing opisina, field o pabrika.

Maraming puwedeng gawin, ang ganda ng corniche para magjogging at magexercise, malawak ang beach sa Eastern Province para magswimming, maraming bundok ng buhangin na kaigaigayang akyatin, maraming basketball at tennis courts, at iba pang lugar na di tayo gagastos para makapagexercise. And when I say exercise, 9 days ito na puwede nating gawin.

Of course sasabihin natin na sa field ay puro banat ng buto na tayo, tapos ngayong bakasyon makakapahinga na nga e banat buto pa rin. Exercise means fun. Iba kaysa trabaho.

And treat yourself to meals of gulay at isda this vacation. You have all the time para magluto. Di ka naghahabol ng oras ng pagpasok.

No kabsa. No broasted. No laham. No bulalo. No biryani.

Give your health a chance to smile.

—000—

“Well, I want to eat and drink things natural. I wanna be fit and strong. I don’t want to break down after half a day. I wanna keep up all day long….naturally.” – Bryan Schellinger

CHEATERS. GRABBERS.

Tinawag ako ng me ari ng kompanya isang umaga at pinagusapan namin ang tungkol sa itinatag na bagong kompanya. Ang bagong kompanya ay bilang tugon sa desisyon ng pamahalaan ng Saudi Arabia na tugunan ang mga problemang hinaharap ng mga Employers at Expat Workers, tulad halimbawa ng mga incompetents na matataas ang position, pandaraya ng employees at pagtakas (e kasi nga manloloko pag nabisto tatakas).

Sa isang banda naman, ito ay naglalayon naman na maprotektahan ang Expats sa mga mapagsamantalang employers, lalo na ang mga nasa mabababang position tulad ng Housemaid, Househelps, Driver, Laborers, at iba pa. Ang magkokontrol ng relasyong Labor-Employee ay tulad ng aming bagong kompanya. Halimbawa, kung di ka pinapasahod on time, gagawan nila ng action dahil naka hook up sila sa Minstry of Labor, at iba pang ahensiya ng pamahalaan.

Inatasan ako ng me ari na siyasatin ang mga documents na nadraft na nila, at pinagdesign niya ako ng logo, company profile, at iba pang marketing and promotional literatures.

Kinabukasan, I went to the office ng me ari at nadatnan ko roon ang isa naming Sr Officer A although ibang bansa pero lahing Arabo. Nai-email ko na actually iyon sa me ari at sumagot siya na magusap daw kami. He told me na maganda ang ginawa ko at nakuha ko ang concept na gusto niya. Meron lang ilang irerevise lalo na sa logo. Sumingit si Sr Officer A, “ahh very good, you really followed my advise yesterday.” Diyos mio, tinuruan pala niya ako na gawin iyon. Talk about being cheap. Then, sabi ko sa me ari okay, ayusin ko in 30 minutes kasi me meeting pa ako sa labas.

After 30 minutes, bumalik ako sa office niya. Naroon naman ang isa pang Sr. Officer B galling sa isang bansa sa North Africa, pero sinuwerte na maconvert na Saudi. I showed the new draft to me ari, and immediately Sr. Officer B exclaimed, “yes, that is exactly what I told you to do when you consulted me five minutes ago.” Aba e harap – harapan kung pumapel talaga.

That’s how it is in this country, particularly ang mga lahing ito. They live sa pangungulimbat ng kaalaman at kakayahan ng iba. Mula nang dumating ang dalawang ito, nagkandahetot hetot na ang kompanya.

What is revolting is the way they grab credit and throw fall guys sa kawalan nila ng alam.

Nagsasalita kasi ng lengguwahe nila at magaling bomola.

I still believe in the law of Karma.

—000—

“So you run and you run to catch up with the sun but it’s sinking. Racing around to come up behind you again.  The sun is the same in a relative way but you’re older, Shorter of breath and one day closer to death.” – Pink Floyd

What’s your APPS?

APPS ang tawag sa computer program designed to run on smartphones, tablet computers and other mobile devices. 2008 ng lumabas ang tinatawag na application distribution platforms tulad ng App Store, Google Play, Windows Phone Store, and BlackBerry App World. Me mga APPS na libre meron namang may bayad at nailoload ito sa mga devices uch as an iPhone, BlackBerry, Android phone or Windows Phone, but sometimes they can be downloaded to laptops or desktop computers.

Noong una napansin ko na ang mga APPS ay nakafocus sa email, calendar, data banking, contacts, weather, stocks, news, then it evolved into games, GPS, tapos banking, ticketing, order tracking, me online shopping na, at sari-saring APPS sa anumang pangangailangan at higit sa lahat ay ang social media.

Lahat halos tayo ay nahuhumaling sa Facebook, Twitter, Instagram, YM, Skype, Foursquare, WhatsApp, Viber, Tango, at iba pa.

Naaddict tayo sa Farmville, Cityville, Angry Birds, Candy Crush, Farm Pet Saga, Farm Heroes, at iba pa..

Natulungan tayo ng mga APPS for healthy living like Charity Miles, Sleep Cycle, Vision Test, iHeart Rate at marami pa.

Na enlighten tayo sa Ang Bibliya, namotivate tayo sa AppAdvise, Lift, Habit List, Carrot, at mga business APPS tulad ng Evernote, Bump, Tripit, Local Vox, at napakarami pa.

Living in this APPS world however has its setback particularly sa ating paguugali at sa ating relationship sa ating community. While it is true that these APPS connect us to the world, keep us informed of the whereabouts of our friends, love, etc and guided us in our business, lives and somehow to a point that it has controlled our perception of life (example: APPS called Taking Control of Your Life), it has practically alienated us to the real meaning of life. Naging virtual ang ating relationship.. from MWAH MWAH, ILY, IMU to LOL, ROFL, BRB, GTG.

We abbreviate life. We rush on anything. We try to grab everything. We rely on APPS. We have become virtual people in this world.

We try to simplify life by relying on APPS. However, we turn this life’s status to “It’s complicated”.

We digress enjoyment of “real feel” life with God as our guide to “simulated life” with APPS as our director.

I remember when I was invited to a birthday celebration of a friend here in Al Khobar and I joined some kids who were fiddling on their tablets. They were so busy playing games and I asked them:

“Have you tried Hiking, Camping or Mountain Trekking? It’s real fun!” I told them.

They answered me in unison “What is the name of the APPS?”

God bless us! (Real God. Not APPS)

—000—
“I’m high def and I’m proud of it and tivo doesn’t skip a bit if I fall asleep I know that I won’t ever miss a thing rewind, record and slow mo satellite and digital cable wi-fi, I’m high speed got a Brooks & Dunn Ringtone, : – Paul Brandt

POSITIVISM

Gusto ko ang comment ni Marian Rivera when asked of her opinion on bashers sa social media.

“Alam mo, yung mga taong nangba-bash, ibig sabihin niyan malungkot ang buhay nila.Wala silang nakikita sa kapwa nila kung hindi puro kapintasan. Kasi, kung masaya ka sa buhay mo, mas makikita mo ang kagandahan ng isang tao kaysa pintasan mo siya.”

Going further, kung titignan natin ang karamihan din sa comments sa mga opinions, mga balita ay lamang ang mga negatibo. Lamang ang mga nagmamarunong, mga nambabatikos, name callers, may mga nagmumura na nga and I can’t understand bakit galit na galit.

.

Ask them, ano ang solution sa problema? Why don’t they come out and be of help, using their “pagmamarunong”, gamitin ang pambabatikos sa pagtama ng mga mali, be in front sa pagbabago para iyong name calling nila ay maging name changing patungo sa positibo, at ang pagmumura ay gawing praises.

Positibong pananaw brings progress. Ito ang dala dala ng mga honest, faithful, caring, understanding at helpful na tao. Masaya sa tagumpay ng ibang tao.

Winners. Champions. God wants us to be champions.

Negatibong pananaw brings chaos. Ito ang dala dala ng mga talunan, mga mandaraya, mga inggitero, mga suwapang, makasarili at walang respeto. Galit sa taong nagtatagumpay.

Losers. Misers. Devil is the companion of misers.

Come to think of it, iyong mga bashers, karamihan ay di nila sariling pangalan ang ginagamit kundi mga alias. Karamihan ay di nila sariling photo ang nakaprofile, kundi mga kung anuanong images. Despondents na cowards pa.

Carry on Marian. What we need are positive people.

B+.

—000—

“Feel the rain on your skin. No one else can feel it for you. Only you can let it in. No one else, no one else. Can speak the words on your lips. Drench yourself in words unspoken. Live your life with arms wide open. Today is where your book begins. The rest is still unwritten.” – Natasha Bedingfield

ANG CELLPHONE AT ANG AMA

Isang kaibigan ang lumapit sa akin isang araw at sinabing babakasyon na siya. Tinanong ako kung ano raw ba ang gusto kong pasalubong pagbalik niya.

I noticed his eyes started getting red and his voice is quivering. Parang pinipigil ang iyak.

Tinanong ko siya kung may problema siya at sinabi ko pa na dapat masaya siya dahil babakasyon na.

Then he started pouring out himself. Sinabi niya na ang anak niya ay humihingi ng sampung libong piso ipapapaayos daw ng cellphone. (Sa totoo lang muntik na akong matumba sa pagkabigla sa sampung libong pamparepair ng cellphone).

Sinabihan daw niya ang kanyang anak na bakit ganoon kamahal, kung sa Japan pa ba bibilhin ang piyesa, at kung ganun ay bumili na lang ng bago. (Ang tingin ko modelong mabibili mo ng wala pang 10 libo iyong cellphone).

Tapos nagalit daw ang anak niya. Bakit daw ang daming tanong, bakit ba ayaw maniwala na ganun ang halaga ng pagpapagawa. Tapos basag na ang boses niya at may namumuo ng luha na sinabi niya na minura daw siya at sinabihang walang kuwentang ama kung di maibibigay ang hinihingi. Ang mura ay iyon pang P…I..A. Kinuwento niya ang naging buhay ng anak niyang iyon na pinapagaral niya pero nagloko at marami pang kalokohan na pinaggagawa.

Sabi ko, since uuwi na siya in 3 days, kausapin niya anak niya ng maayos at siya na ang magpaayos para alam niya talaga kung magkano. Then pinayuhan ko na huwag sasabayan ng galit, intindihin na ang pagiging ama ay kaakibat ang ibayong pasensiya at pagunawa sa anak.  Ganoon din ang laging ilagay sa isip ang Diyos. Lumabas siya ng office ko na sinabing, kakausapin nga niya ang anak, at lumuwag na raw ang dibdib niya.

After he left, naisip ko, kawawa naman ang kaibigan ko. At ilan pa ang mga tatay na katulad niya na may anak na ganoon. Di nila naaappreciate ang pagpapakasakit ng ama nila.

Nalalambungan ito ng larawan ng pera, larawan ng karangyaan, larawan ng layaw.

Ahh.. mapalad talaga ako sa aking mga anak.

—000—

‘In the stone heart of an angry son, an angry son who has done his swallowing, his memories are bitten pills, so many bitten pills that he has collected…’ – Indian Summer

 

TIWALA SA SARILI

Naglalakad ako sa Ramaniyah Mall ng may tumapik sa akin sa likod at tinawag ang pangalan ko.

“Sir, ako si Francis, kung natatandaan ninyo. Ako iyong nakasama ninyo minsan sa isang conference sa Sheraton sa Dammam, dating sa XYZ Company (sinadya kong itago ang tunay na pangalan ng kompanya),” ani Francis.

Naalala ko na siya. Nakasama ko siyang minsan, pero parang close kaagad kami. Sinabi niya sa akin noon ang problema niya sa kanyang kompanya over lunch sa conference. Pinanghihinaan na raw siya ng loob. Gusto niya lumipat sa ABC Company, pero mababa raw ang offer sa kanya. Ang sagot ko sa kanya, “Bata ka pa, marami ka pang mararating. Maliit pa ang iyong responsibilidad sa pamilya kasi wala ka pang asawa. Weighing down your story, lilipat na lang ako. Kilala ko ang lilipatan mo. Maganda ang pamamalakad at they allow you to really show what you can do. “

“Sir, salamat sa payo mo. Heto at nasa ABC Company na ako. 5 months na Sir. Nagresign ako sa XYZ tapos 2 months ako sa atin bago nakabalik. Dalawang sunod na buwan na akong Employee of the Month, Sir. Gusto nga kitang makausap e. Naiwala ko naman ang Business Card mo.” ang sabi niya sa akin.

“Basta pagbutihin mo, believe in yourself, huwag intindihin ang iba. At pag may humihingi ng tulong, tulungan mo, payuhan mo.” ang sagot ko sa kanya.

Naghiwalay kami na nangako akong dalawin ko siya sa opisina niya.

Pero bago iyon ay pinakain muna niya ako sa Jollibee.

Feels home sa pancit palabok at yumburger.

—000—

“I’m not ashamed to say. I hope it always will stay this way. My hat is off, won’t you stand up and take a bow. Thank you for being a friend.” – Andrew Gold

PANTAY KAWAYAN.

Isa sa mga paborito kong puntahan noong ako ay bata pa ay ang bukid ng aking Tito Jap sa Ilaya.  Enjoy ako sa Ilaya dahil maraming bungang kahoy na mapipitas. Mauupo ako sa gilid ng ilog and there I would enjoy the peace and quiet, pagmamasdan ang agos ng tubig, makikinig sa huni ng ibon at pagaspas ng mga dahon ng mga puno. I’ll watch from there si Mang Kulas habang naglulukad at si Tito Jap ay nagluluto ng pagkain.

Pagmamasdan ko ang punong kawayan na yumukod sa hangin na parang mababali tapos babalik sa kanyang very graceful na dating posisyon. That time lagi kong iniisip na sana maging ganoon ako sa aking buhay.  Ang kakayahan na bumalik from shock, depression, kabiguan o anumang pangyayari sa buhay na naging malungkot o naghinagpis.

Ang buhay ay may lungkot at may ligaya, may tagumpay at may kasawian. Iyan ang buhay. Kaya tinawag na buhay. Kung meron mang dumaraan sa ating mga kasawian, mga bagay that make us feel really low, keep the hope. Ang pagasa na mayroong bukas at may darating na mas magandang kapalaran. Life is what God gave us. He will not let us fall down.

Ayun, naalala ko na ang word. Resiliency. The power to the original form, position after being bent, compressed or stretched.

Maging tulad ng kawayan.

Gracefully resilient.

Be hopeful. Don’t break.

—000—

“And when the night is cloudy. There is still a light that shines on me. Shine on until tomorrow, let it be. I wake up to the sound of music, Mother Mary comes to me. Speaking words of wisdom, let it be.” – The Beatles