NO OPEN!!

I went to a thrift shop in downtown Khobar to buy kaserola kasi iyong aming ginagamit ay di ko na nakuha sa accomodation ng aming kompanya. Nagdala ako ng niluto kong pagkain one thursday morning para sa breakfast naming magkakasama after playing basketball. Iniwan ko ang kaserola at nahiya na akong kunin ito uli kasi nakita ko na ginagamit na ng mga kasamahan ko. I rent a 3 bedroom flat and I share it with two of my co-employees at papunta punta na lang ako sa accommodation ng mga empleyado, 15 mins drive from my flat.

So, pili ako ng kaserola na good quality pero siyempre mura lang siya. After finding one, nagmasid masid ako at tumingin tingin ng ilang mga paninda. My attention was caught by a Pinoy having an argument with the  shop helper (tagabantay sa tindahan) na ibang lahi.

The shop helper was shouting and keep repeating to the Pinoy “NO OPEN! NO OPEN! I SAID NO OPEN”. Nakita ko ang Pinoy na binubuksan upang testingin ang isang electric hair trimmer.

Hinampas ng shop helper ang kamay ng Pinoy at sinigawan, at dito na nagalit ang Pinoy. “I am a customer, and I have the right to open and test your product.” To which the   shop helper retorted, “I said no open. You problem. You open then no buying. TOO MUCH WORK IF OPEN BUT NO BUYING. BETTER NO CUSTOMER. NO PROBLEM”

Sumagot ang Pinoy, at ang sabi “who told you I will not buy? I have money you see (sabay pakita ng pera). You lazy bantot. You don’t want work.”

Iniwan ko na ang kanilang pagtatalo. Naisip ko na marami akong nakikitang mga kalahi ng shop helper  na iyon na mga tamad. Mga bantay sa tindahan na nagagalit kapag ikaw ay mapili, dahil it means more work para sa kanila. Mas gugustuhin pa nila na walang customer, para hindi sila kumikilos.

Ganun din sa kahit anong opisina dito sa panig na ito ng mundo. Maraming mga hungry for title, ng position pero di naman alam ang responsibilidad na kaakibat ng position. Natatawa na lang ako sa ilang kasama ko rito na managers, at madalas kong sabihin sa kanila na “you are the best players in the Claim and Blame game”. Ang galing magCLAIM na ganito ang natapos, mga specialists, mga Doctors, mga MBAs pero pagdating sa trabaho ay walang maipakita at pag sablay will BLAME everyone except himself. I even gave a different meaning sa MBA, which is Manager By Accident.

Bukod sa hirap ng kondisyon ng panahon, kultura, homesickedness, ang nabanggit ko sa itaas ang mas malakas makastress at makapagpa highblood sa mga manggagawang pinoy.

By the way, may ilan na ring Pinoy na ginaya na ang ganitong paguugali, lalo na iyong mga hindi ganun kacompetent at dito nakatikim na magkaposition.

At kuwidaw, di lang sa paguugali. Sa amoy na rin.

—-00000—-

“Oh, today I don’t feel like doing anything. I just wanna lay in my bed. Don’t feel like picking up my phone, so leave a message at the tone’Cause today I swear I’m not doing anything. Nothing at all” (Bruno Mars)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s