JUST GET THERE

Dalawang araw pagkatapos ng graduation ko ng College ay nagstart na ako ng trabaho  sa isang malaking kompanya sa Pilipinas. Una kong assignment ay as QA Inspector sa kanilang planta sa Manggahan, Pasig. Laking pasasalamat ko, dahil wala na akong magulang at ako pa rin ang inaasahan ng aking mga kapatid. Dahil siguro sa ipinakita kong sipag at tiyaga (ako yata ang original nun, hindi si Manny Villar) ako ay nalipat sa kanilang branch sa Tagaytay bilang OIC ng planta.

1536672_10201997533157549_370612453_n

Malaking challenge sa akin ang nalipatan ko. I have to take a strong hand so I can implement reforms. Mabuti naman at naging cooperative sa aking ang mga tauhan ko rito.

My secretary-coordinator-radio operator (radio pa nun, wala pang cellphone, ang mahal ng landline at di operator pa pag gusto mong tumawag sa Manila o sa ibang probinsiya) is a polio victim. Bata pa siya ay ganun na siya, nakabaluktot ang dalawang paa at ang kanyang mga kamay naman ay 3 daliri lang ang naigagalaw sa kaliwa at 4 naman sa kanan. Kung lumakad siya ay pauklo uklo ang ulo dahil nga sa di maituwid ang tuhod.

What I like most in him is his attitude. Napaka positive at results oriented. He finished Technical Course dahil gusto niya na makapagaral. Kahit na tinutukso siya sa school di iyon nakahadlang sa kanya. At nakuha niya ang respeto ng kanyang mga kaklase dahil na rin sa kanyang positive attitude at sa kanyang pagiging palakaibigan.

Image result for despite the odds quotes

Me isang instance na sumama ako sa kanila at kami ay pumunta ng Raon para bumili ng ilang electronic items dahil balak ko na ipipe in music ang planta. Sa paglalakad namin, nakakita sya ng isang namamalimos at ito ay kanyang nilapitan. Inabutan niya ng 5 piso (malaking pera na ito nung panahong iyon) pero kinausap niya at sinabihang “ang lakas lakas mo manong, wala kang kapansanan, maghanap ka ng trabaho, e mas me kapansanan pa ako sa iyo pero ayoko umasa sa pamamalimos.”

He is so hardworking, efficient at may malasakit. Nakatira siya sa Sta Ana at live in sa planta ang status niya. He goes home during Saturday after 12NN and he is in the office before 7 AM tuwing Lunes. Isang beses lang siyang nalate sa pagpasok ng Lunes and that was when the bus he was riding ay naaksidente at natumba. Actually, hindi naman siya talaga malilate noon. When the passengers were taken out from the window ng natumbang bus, ang mga may pinsala at sugat ay dinala sa pinakamalapit na ospital. Nang siya ay lumabas ng bus, wala siyang galos, pasa o anumang pinsala. Nung siya ay lumakad ay nakita ng mga tao na pipilay pilay kaya pinagpilitan siyang isakay sa ambulansya kahit na tutol siya. Sinabi niyang talagang pilay siya nung nasa ospital na kaya lang siya pinayagang makaalis.

He is a funny guy. Matatawa ka sa mga antics at mga kuwento niya. And a fighter too. Pag alam niya na tama siya, ipinaglalaban niya. How many times did he had a rundown with some of his colleagues at kahit ang Boss namin. In the end, he has proven na tama siya.

I broke my own rule when he asked me to be the Ninong of his child. Kasi nga dahil sa paghanga ko at dahil gusto ko na may strong bond ang aming pagkakaibigan.

One summer, we went for an outing sa Matabungkay. He joined us despite na hindi niya kayang maglangoy dahil sa kanyang kapansanan. We challenged him kung kaya nya lumipat from one balsa to another balsa na nakadaong. Kahit na mababaw lang, worried kami na baka siya malunod. An ordinary man can swim the 5 m distance in seconds. It took Boyet about 5 minutes of painot inot na paglalangoy.

I told him pagkarating niya sa isang balsa, “kinaya mo, kahit na ang tagal ha, akala ko bibigay ka na e.. ”

“Boss, kahit painot inot, kahit mabagal, kahit na may kapansanan, ang mahalaga ay marating mo ang iyong target..” ang sagot niya.

I found him in FB a couple of months ago, and added him. I wondered why he is not accepting me. Then I learned from a former colleague na pumanaw na siya.

Boyet is determination personified, tenacity epitomized.

Si Boyet, isang winner.

—–00000—–

“I’ve played all my cards. And that’s what you’ve done too. Nothing more to say. No more ace to play. The winner takes it all. The loser’s standing small. Beside the victory. That’s a destiny” (ABBA)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s