Pekeng Duck (Fake na Itik)

Pag-usapan naman natin ang tungkol sa expertise ko, ang Sales, Marketing at Business Development. Ito sana ay gusto ko iparating sa mga may-ari ng kompanya namin dito kaya lang me mga tatamaang katutubo, at kanilang mga kaalyadong ibang lahi, e baka kuyugin ako.

Ang isang kompanya ay umaangat dahil sa benta, at ang grupo ng nagbibenta at gumagawa ng diskarte sa pagbibenta at pagpapalakas ng benta ang siyang mga tsuper, kutsero, abyador, makinista, timonero, giya ng negosyo ng kompanya. Ang ikaaangat ng isang kompanya ay nakasalalay sa kalidad at kakayahan ng kanyang mga tao sa sales.

Sa dakong ito ng mundo, ang daming mga ibang lahi na walang patumangga kung mandaya ng kanilang mga qualifications, documents at experience at ang nakapagtataka, ay nakakalusot. Dahil na rin siguro sa kalahi nila ang nagiinterview, at nagi-screen ng kanilang applications. Sa grupo ko ay lima kaming Pilipino at di naman sa pagbubuhat ng bangko, mga performers talaga. Ang ibang lahi, puro daldal, puro utos at puro palusot. Merong nahire na isang Marketing Manager kami na pag nagpupunta sa customer ay di ipinapakilala ang pangalan kundi ang kanyang posisyon, which led us to believe na dito lang nagkaposisyon. Kasi wala ring resulta e. Then, I took his CV, reviewed it, and verified it from him, I wrote down in front of him his experiences and his education, sinuma ko ang mga years sa harap niya, lumabas na negative 6 yrs ay grade one na siya. Taragis na iyan, ni hindi pa yata nagkakakilala ang kanyang mga magulang ay grade one na siya. Ni hindi pa siya binalak na binuo ng kanyang magulang. He was eventually kicked out after 1 and a half years of receiving high salary for nothing in return. Ang kinalabasan ay tindero lang pala sa kanilang bansa na sumasahod ng wala pa sa 1/20th ng nakuha niya rito, kaya iyong 1 and half years niya ay katumbas na nga 360 months or 30 years na sahod niya sa kanila.

Walang modo, walang customer relations at di nakakaintindi ng salitang teamwork. Maghapon na nakatunganga o kung lalabas man ay madalas kong mahuli na nakapark sa mall, o sa tabing dagat at natutulog. They’re really annoying, and even if we ask them to perform, they will not. I think they were hired by our Boss, because he just want to fill in the vacancy with his countrymen. At para lang hindi mapaso ang visa. He didn’t think about firing them because our sales is high anyway.  I told him, being also an employee like me and an expat at that,  we have to improve our sales, raise our target and have a higher sense of accomplishment. Fire the other people and hire true sales people. Tinanong niya, ano raw ang totoong sales people. Gusto ko sabihin sa kanya, just look at the Filipinos, hindi lang sa sales kundi sa lahat ng sulok ng kompanya.

That is when I somewhat asked him to answer True or False. Iyan ba kakong ibang lahi ay magalang, friendly at may pagcare sa business relationship. Kasi kako, ang pansin ko, ang customer ay bale wala sa kanila, para sa kanila ang dapat na masiyahan ay ang Boss. Kaya nga kung ipagtimpla ka ng kape, kung dalhan ka ng Zatar Pie, o magsumbong ng ganyan ganito, bolahin ka, kuwentuhan ka ng kung anu-ano, pero pag customer ang kausap ay galit at di sinasagot ang cellphone. Ang mga nagtatrabaho ba (mga pinoy) narinig mo na nanghingi ng bonus o incentives, pero ang mga hindurupot na mga iyan, konting kibot ay incentives ang hinihingi.

Hinamon ko pa nga ang Boss ko e, pumunta kami kako sa isang area na hindi ko madalas na puntahan dahil nagagalit iyong isang tagabenta pag nagpupunta ako roon kasi ang dami kong nadidiskubre. Sabi ko, sabay sabay kaming tatlo na pumunta roon at bilangin niya ang babati sa akin, sa kanya at ke amuyong. Kung sino ang maraming kakilala at kung sino ang unang aalukin ng kape o tsaa. Makikita niya kung sino ang tunay at full bloodied na sales and marketing guy.

Kaya nga ang aking rekomendasyon ay bigyan namin ng pagsusulit ang mga tao namin, interview uli at ang hindi makapasa ay ilipat sa ibang departamento. Ayoko na marinig ang katuwirang “As long as I receive my salary on time, I don’t care.”

But that is the reality in the corporate world, kahit na saang dako ng mundo. Mayroong madiskarte sa amo kahit na walang output, at mayroong magaling sa timing sa pag-ako ng credit kahit na makapang-apak ng kapuwa. Sabagay, ang pag-iimbot, katakawan at agawan ay bahagi na ng kultura ng ibang lahi.

Mapalad pa rin ang mga Pinoy, dahil kinikilala ang kanilang galing ng mga propesyonal na organisasyon dito tulad ng Saudi Aramco, Worley, Foster Wheeler, atbpa. At alam nila na istrikto ang mga ahensiya ng gobyerno sa pinas sa pagbibigay ng mga documents ng pinag-aralan at qualifications. Hindi basta basta makakapang fake. Hindi tulad ng ibang lahi ng mga Pekeng Ducks (Fake na Itik). Kung sa Pinas ay may Recto, sa kanila ay bawat bayan ay mga 10 ang Recto. Di naman ako galit niyan. Nagpapaliwanag lang.

Higit sa lahat, ang Pinoy ay malawak ang nalalaman, flexible at magalang. Pinoy lang yata ang kung magsalita rito ay laging may “sir” at kung puwede lang at maiintindihan ng iba ay laging may “po” at “opo”.

At ang pinakahigit sa lahat….

Ang Pinoy ay MALINIS at MABANGO!!!

—-00000—-

“Working 9 to 5. What a way to make a living. Barely getting, It’s all taking and no giving. They just use your mind and they never give you credit. Its enough to drive you crazy if you let it.” – Dolly Parton

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s