INIS + ASAR PALA AY GAMOT DIN

Dumalaw kami sa kaibigan ko na naconfine sa hospital dahil bigla na lang daw nahilo at nagdilim ang paninghin. He was driving home last Thursday after working in the office, (hindi naman required sa kanya dahil wala pasok ng Thur-Fri), when he felt stabbing pain, difficulty in breathing and dizziness. He drove straight to the hospital, but could not manage to park the vehicle properly. Fortunately, somebody saw him struggling and he rushed to him and help him get admitted to the hospital. Ipinarada rin ng maayos at nilock ng husto ang kanyang sasakyan ng tumulong sa kanya. Ang tumulong sa kanya ay isang PINOY, hindi niya kalahi.

Nasa ICU pa siya, pangatlong araw na at nakakausap na. I asked the attendants na kalahi niya to give us a few minutes para magkausap na pinagbigyan naman ako. He told me na bumagsak ang Blood Pressure niya which is very dangerous, then, hindi na niya alam ang nangyari. His family is here, kaya lang maximum of 30 minutes lang siya puwedeng kausapin dahil nasa ICU nga.

Maraming kung anu-anong aparato ang nakakabit sa katawan niya at sinabi ko na what happened to him could have been brought by a lot of pressure sa trabaho, pag-aalala sa work niya at mga kabuwisitan na dala ng ibang mga nagdudunong dunungan sa kompanya. I reminded him na 3 days ago, inaya ko na siya na magpa check up when I noticed him somewhat disoriented when we went to an Aramco facilities, about 350 kms from our office. Pero di niya ako pinakinggan. Now, it is a call, a call for him to take care of his health.

He has been so devoted, so loyal and works so hard for the company. Siya rin nga madalas nagaayos ng mga problema na gawa ng ibang mga GM GM kuno, yet siya pa rin ang nagaabsorb ng mga blames sa kapalpakan nila. Hindi siya nakakapagbakasyon ng maayos, at talagang ang oras niya ay ubos na ubos sa trabaho. Main function niya ay di na niya nagagawa, dahil hinihila siya ng may-ari sa mga meetings sa labas ng bansa, recruitment na madalas ay 1 week, negotiations, pero ang iba pa rin ang nakikinabang at naabsuwelto.

I told him na siguro dinamdam niya ang reorganization na nangyari, ang fear na mauulit ang pagkalugmok namin ng 2012, at maaaring nabuwisit siya sa Head ng Finance namin na napakapapel. He remarked that maayos ayos na raw pakiramdam niya. Kako, maayos ba iyang nasa ICU ka pa. Pag gumaling ka kako, take time for yourself. Exercise. Socialize. Go to church. Huwag na magwork pag weekends.

Tumaas na raw ang BP niya at medyo normal niya. Dinalaw din daw siya ng aming CEO (may-ari ng kompanya) at ng Head ng Finance.

Paglabas namin ng Ospital, sinabi ko sa kasama ko. Alam ko na kung bakit tumaas na uli ang BP niya.

Sirit! Sabi niya.

Sagot ko. Na-ICU siya dahil ang baba ng BP niya.

Dinalaw siya ng Head ng Finance.

Tumaas ang BP niya.

—000—

I’m doin fine. I don’t know why you always tell me that I waste my time. Tired of being here my coffee’s gone. I think I have to go. Time’s getting shorter now and i think it’d be best if we just stopped.” – Dropkots

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s